Strona 1 z 1

***

: 20 grudnia 2017, 23:59
autor: Padraig
Ja rzekłem: Bogami jesteście!
A Jezus przechadzał się wśród zbóż
Wszechświat to ja, jestem kosmosem

Jestem synem gwiazd, jednym ruchem
dłoni przecinam górę na pół,
jednym mrugnięciem powieki
przywracam niegdysiejsze zimy.

Jednym słowem stwarzam, nie tworzę.
Wszystkie opowieści są moje,
wszelkie pieśni i tańce znam.

Bo sam je wymyśliłem.

Cała niepewność jest moja,
odczuwam nieogarniony ból.
Całą radością się cieszę,
szaleństwo życia spala mnie.

W ciszy krzyczę milcząco,
w ciszy nerwowo kołyszę się.
W ciszy odczuwam pragnienie,
w ciszy spokojnie bujam się.

Dajcie mi pić! - jestem sam.

Wymyśliłem wszelkie historie,
wszelkie piosenki, wszelki dźwięk.
Krzyczę milcząco - nie znam słów.

Cały świat jest mój, na fali światła
unoszę się, napięty jak struna,
czekając, aż przyjdzie czas.

Donikąd nie zmierzam, nie czekam na kres.
Wymyśliłem dźwięk, koi mnie w świecie bez słów.
Będąc dzieckiem ciemności, zradzam światło.
Nie dbam o nic, połóż mnie spać.

Tak bardzo wszystko ładnie brzmi,
każdy kolor i zapach, i dźwięk.
Gdy chcę, zdradzam świat,
nie dbam o nic, niech muzyka gra!

Jeden utwór, jeden człowiek, jeden bóg.
Po trzykroć - niech muzyka gra!

Ja rzekłem: Bogami jesteście!
A Jezus przechadzał się wśród zbóż
Wszechświat to ja, jestem kosmosem

Re: ***

: 10 stycznia 2018, 18:42
autor: Sprytus
Dziwny wiersz o Szatanie. Ale ja to nie lubię i nie rozumiem poezji więc moja opinia jest o ścianę rozczaść.